Opis

Możesz uciec na koniec świata, ale nie zmienisz przeznaczenia

Genialny malarz uwięził w swoich płótnach nieosiągalną dla niego kobietę, czego efektem stał się naznaczony wieczną tęsknotą cykl ,,Cztery pory roku'' oraz akt, jaki nigdy nie powinien ujrzeć światła dziennego… Huba i jego ukochana, Kalina, na przeżycie swojej wielkiej miłości dostali jedną noc, która miała im wystarczyć na resztę życia. Zapłacili za to ogromną cenę.

Artysta każde pociągnięcie pędzla nasycił fascynacją i rozpaczą tak silną, że nawet po latach jego obrazy wciąż emanują tamtym bólem i nienasyceniem, przez co niszczą życie swoich właścicieli. Każdego, kto wejdzie w ich posiadanie, dotyka to samo fatum: wieczne poszukiwanie miłości, w finale przepełnionej cierpieniem lub głęboką refleksją. Nigdy jednak nie należy tracić nadziei na miłosne spełnienie.

Od tego piękna nie ma ucieczki, a przeznaczenie musi się wypełnić. I będzie się powtarzać,
jak nadchodzące po sobie pory roku…

Byłem zaskoczony, jak jej kruchość, a nawet kościstość podziałała na moje zmysły. Nie mogłem opanować pożądania. Przyciągnąłem ją do siebie, a potem rzuciłem na łóżko i zamknąłem w ramionach. W nieznanym dotąd popędzie chciałem zgnieść, zmiażdżyć każdą jej wypukłość, ostrość… Jednocześnie bałem się, że przez zapomnienie sprawię jej ból. Momentami łapałem się na tym, że z każdym nadchodzącym impulsem wyzwalam niespodziewaną i nadmierną siłę. Jakbym chciał pokonać nieznane dotąd pragnienie zapanowania nad każdym jej drgnieniem. W setkach miejsc własnego ciała odbierałem jej ostre ruchy i każde wykrzyczane słowo, każde westchnienie szczęścia.