Opis

Nikt nie dąży do śmierci, jeśli jest mu w życiu dobrze

„Miłość i śmierć, cierpienie i szaleństwo” to zbiór dogłębnie poruszających opowiadań, które odkrywają mroczne oblicza ludzkiej psychiki. Karolina Weronika prowadzi czytelników przez świat potężnych uczuć, rozpadu i kryzysu, w którym trudno odróżnić ból od miłości, a pragnienie śmierci od tęsknoty za życiem.

Zawarte w tym zbiorze historie są szczere, przewrotne, a niekiedy groteskowe i wszystkie obnażają różne odcienie szaleństwa. Mówią o ludziach balansujących na krawędzi – współczesnych Werterach i Ofeliach, którzy doświadczają samotności i dla których własne myśli potrafią być największymi wrogami.

W tych opowieściach możesz się zatracić i dostrzec odbicia samego siebie. Zwłaszcza, jeśli widzisz więcej, czujesz mocniej i zadajesz pytania, na jakie nie ma prostych odpowiedzi.

Jak więc zapamiętać tę chwilę, gdy siedzę na ławce i mam w sobie tak wiele odkrytych myśli? Czy w ogóle można jakoś zatrzymać czas, złapać go, uchwycić?
Przeczuwałam, że czas leci nieubłaganie, i kilka łez spłynęło mi po twarzy. Wiedziałam, że w moim dotkniętym chorobą umyśle ta myśl zaniknie, zmiesza się, pomyli z innymi, i przywołam ją przypadkiem może dopiero za jakieś dziesięć lat. Przeraziła mnie myśl, że gdy wstanę z ławki, nagle minie dziesięć lat! Że wspomnienia o Susan, Lisie, Donnie’m Darko, Sylvii Plath i Virginii Woolf, o locie nad kukułczym gniazdem, o miłowaniu samej siebie znikną jak mgła, bez mojej zgody. Wiedziałam, że może wrócą – że wrócą kiedyś na pewno – ale tylko wtedy, gdy będą tego chciały, gdy taki będzie kaprys Wszechświata. Wrócą przypadkiem, a ja zaleję się łzami nostalgii za tym minionym, utraconym dziesięcioleciem i znów usiądę na ławce odkrytych myśli.