Opis

Każdy chce być myśliwym. Dopóki sam nie stanie się trofeum.

Komisarz Marcin Gruczyński nie jest idealnym stróżem prawa. Lata spędzone pośród zbrodni sprawiły, że sam coraz częściej posuwa się o krok za daleko. Mimo to trudno znaleźć lepszego policjanta.

Norbert wychował się w Warszawie i zna ją jak własne podwórko. Ciemne interesy, brudne pieniądze i świat, w którym strach bywa cenniejszy od lojalności, są jego codziennością. To gangster, który nie zna kompromisów i zawsze gra do końca. Ich drogi przecinają się zbyt często, by mógł to być przypadek… obaj wiedzą, że nie skończy się na remisie.

Ale gdzieś w tle jest jeszcze ktoś. Ktoś, kogo nie widać ani w świetle dnia, ani w gęstym mroku miasta. Człowiek przez lata spychany na margines, karmiący się gniewem i upokorzeniem, który w pewnym momencie przestaje nad sobą panować.

„Sztuka upodlenia” to mroczny kryminał psychologiczny o tym, co dzieje się z człowiekiem, gdy zbyt długo traktuje innych jak zdobycz.

W głowie znowu wrócił dźwięk uderzenia. Krew. Bezwładne ciało.
Nie miał wyrzutów sumienia. Czuł tylko strach.
Rozglądał się nerwowo, ale o tak późnej porze teren był kompletnie opustoszały. Wokół panowała głucha cisza, przerywana tylko łagodnym szelestem trawy poruszanej nocnym wiatrem.
Zbliżył się do policyjnej taśmy, kucnął i przeszedł pod nią. Znowu tu był. Podszedł do miejsca, gdzie zostawił dziewczynę. Ciała już nie było. Sterta śmieci, którymi przykrył zwłoki, została częściowo odgarnięta, ktoś dorzucił nowe odpady. Ale miejsce wciąż rozpoznawał.
Wiedział, że zabrali ją na sekcję. Że już jej nie zobaczy.
I nagle poczuł pustkę. Nie zabrał nic. Żadnej pamiątki, żadnego śladu. Został mu tylko zapis w głowie. Wspomnienie jej ciała. Jej skóry. Jej oddechu… a raczej braku oddechu.