Opis

Czy to już koniec epoki „prawdziwych” mężczyzn?
Czy „prawdziwy” mężczyzna to gatunek wymarły?

Henryk Łamiewka nigdy nie był typem macho, bezpardonowo wdzierającym się do serc i sypialni dorodnych niewiast. Jednak kiedy spotkał na swojej drodze wyjątkową kobietę – Aleksandrię von Pflaumberg – zaczął wierzyć, że w końcu los się do niego uśmiechnął. Nie podejrzewał jednak, że był to uśmiech szczerbaty i sarkastyczny. Chciał stać się „prawdziwym” mężczyzną, a poznał tylko gorzki smak miłości, która przyniosła mu…

Zamiast pieszczot – ból jątrzący do kości,
zamiast poczucia własnej wartości – utratę godności,
zamiast bezrefleksyjnego szczęścia – kryzys tożsamości,
a miast dobrego rymu – li tylko częstochowski…

„Yo-Yo Walc” to surrealistyczno-psychologiczna opowieść powstała z mieszanki kiczu, odwołań do współczesnej kultury i nieodpowiednio dawkowanej Polski, która intryguje błyskotliwym humorem i niepokorną wizją współczesnych relacji damsko-męskich.

Gwizdek starodawnego czajnika zasyczał niczym noworodek przebijany frenetycznie szpikulcem do lodu. Swoim krzykiem zdławił na kilka sekund ciszę, która była efektem heniowej nieumiejętności podtrzymywania choćby wątłej nici rozmowy. Aleksandria zalała herbatkę i usiadła naprzeciwko niego.
– Malinowa, tania, ale dobra, gdyż ze świeżych malin w proszku! – powiedziała ekstatycznie, wyszczerzając szczurze zęby.
Henryk odkleił kubek od starej ceraty, która okrywała stół kuchenny, i powiedział:
– Bardzo smaczna.
Ale tak naprawdę była dla niego przeciętna, jak każda herbata – ot taki tam płyn bez wyrazistego smaku, do którego zalet należało to, że czasem zimą rozgrzewał chory brzuszek zimnego Heniulcia. Znacznie bardziej odpowiadał mu smak alkoholu i nie przeszkadzało mu, że zwalał go z nóg, nawet kiedy wypijał malusieńkie jego ilości.