Opis

Czasem walka o siebie oznacza rezygnację ze wszystkiego, co znaliśmy do tej pory

Nie trzeba nikogo zmuszać. Wystarczy sprawić, by bał się odejść. Reszta dzieje się sama.

Autorka przez kilkadziesiąt lat była częścią organizacji Świadków Jehowy. Dzieli się swoimi doświadczeniami życia we wspólnocie, opowiada o lęku, poczuciu winy i zasadach, które potrafią rozdzielić najbliższych, oraz o miejscu, jakie miało dać odpowiedzi na wszystkie pytania, lecz z czasem coraz skuteczniej zagłuszało własne sumienie.

To nie jest książka wymierzona w czyjąkolwiek wiarę. To próba zrozumienia świata, który dla jednych jest drogą do zbawienia, a dla innych miejscem, z którego trudno się wydostać.

Byłam świadkiem Jehowy. Zostałam wykluczona ze społeczności, ale i tak jestem szczęściarą.
Przez kilkadziesiąt lat uczestniczyłam we wszelkich aktywnościach organizacji oraz brałam udział w czynnym werbunku nowych adeptów. Potrafię szczegółowo wyjaśnić, jak wyrafinowane i misternie utkane są sieci zależności między członkami wspólnoty. Obudzona w środku nocy, mogę wyrecytować wyćwiczone kiedyś regułki służące jako forma reklamy kultu. Znam duchowe nagrody i precyzyjnie wymierzane przez władze kary – akty miłości prowadzące do pełnego posłuszeństwa wobec „Boga”. Wszystko, o czym piszę w tej książce, jest przerażające – sama się sobie dziwię, że to przetrwałam.