Opis

Jedyne, co możemy zrobić, to szukać: sensu, szczęścia czy spełnienia

Zaczyna się od wyjścia z domu. Po wielu tygodniach absolutnej samotności, bohater postanawia na nowo skonfrontować się ze światem, z ludźmi, z naturą. W nagłym przypływie sił witalnych próbuje wrócić do społeczeństwa, rozpalić iskrę inspiracji. Ale rzeczywistość, w którą z każdym kolejnym krokiem się zanurza, nie jest przyjazna ani inspirująca. Bohater rozmawia, słucha, obserwuje i analizuje, utwierdzając się w przekonaniu, że jedyne, co na niego czeka, to rozczarowanie. Jak zakończy się ta trudna wędrówka przez miasto… i w głąb siebie?

Przez ten krótki, naiwny moment nie wiedziałem jeszcze, że zbliża się do mnie to, co jest przyczyną wszelkiej depresji i ludzkiej tragedii. Realizacja. Świadomość. Nikt świadomy nie jest szczęśliwy. Nikt szczęśliwy nie jest świadomy. Jedyne, co nam pozostaje, to przebłyski. Gdybym chociaż mógł się przygotować na to nagłe najście. Moją czujność uśpił – o ironio! – poranek. Aż nagle, wraz z zapachem wilgotnej jeszcze porannej gleby, uderzyło mnie to jak sierpowy boksera wagi ciężkiej.